Padelschoenen indoor of outdoor: maakt het uit?

Het korte antwoord
Deze vraag komt bijna altijd uit de tenniswereld. Daar is het onderscheid tussen binnen en buiten wel echt, omdat je op gravel iets anders onder je schoen nodig hebt dan op tapijt of hardcourt. In padel is dat onderscheid grotendeels verdwenen, omdat de ondergrond zo goed als gestandaardiseerd is.
Dat betekent niet dat het helemaal niets uitmaakt. Buitenbanen zijn natter, kouder en vuiler, en dat heeft gevolgen voor hoeveel grip je hebt en hoe snel je zool slijt. Binnenhallen zijn droger en warmer, en veel hallen stellen eisen aan de schoenen waarmee je binnenkomt. En dan is er nog een categorie oudere buitenbanen op beton of hars waar het verhaal anders ligt.
Op deze pagina lees je wat er precies verschilt tussen binnen en buiten, wat kou en vocht met je schoen doen, hoe je met zand en vuil omgaat, en welke schoen bij welke situatie hoort. Zoek je een model in plaats van een antwoord, kijk dan bij veertien padelschoenen naast elkaar.
Binnen en buiten: wat verschilt er echt
Begin bij de baan, want daar begint alles. Verreweg de meeste Nederlandse padelbanen bestaan uit kunstgras met ingestrooid zand, en dat geldt zowel binnen als buiten. Het zand houdt de kunstgrasvezels rechtop, geeft de baan zijn demping en zorgt ervoor dat je kunt glijden zonder te vallen. Het is ook de reden dat je een profiel nodig hebt dat door het zand heen tot op de mat reikt.
Daarnaast kom je een paar andere ondergronden tegen. In hallen zie je soms tapijt of hout, en bij oudere aanleg zie je buiten beton en binnen soms een gietvloer van hars. In een overzicht van baanondergronden staan die naast elkaar. Beton en hars zijn hard, geven weinig demping en worden glad zodra het nat is. Ze liggen er nog, maar bij nieuwe aanleg wordt er in Nederland zelden voor gekozen.
| Binnenbaan | Buitenbaan | |
|---|---|---|
| Meest voorkomend | Kunstgras met zandinstrooi | Kunstgras met zandinstrooi |
| Ook mogelijk | Tapijt, hout, gietvloer | Beton, soms gravel |
| Vocht | Droog, constant | Nat na regen, dauw in de ochtend en avond |
| Temperatuur | Ongeveer 15 tot 22 graden | Van vriespunt tot boven de 30 |
| Zand in de mat | Blijft langer op zijn plek | Spoelt weg bij regen, waait weg bij droogte |
| Vuil | Fijn stof, weinig | Blad, mos, algen, aarde |
Het belangrijkste verschil zit dus niet in de mat maar in wat eroverheen komt. Een buitenbaan verliest zand: regen spoelt het naar de laagste hoeken, droogte laat het opwaaien. Silica Nova, dat padelbanen onderhoudt haalt bij een grote onderhoudsbeurt ongeveer twee ton vervuild zand per baan weg, en signaleert dat problemen met de mat meestal na vier tot acht jaar ontstaan. Een baan met te weinig zand voelt hard en stroef, een baan met te veel zand voelt los en glad.
Dat is meteen de nuttigste conclusie van deze hele pagina: het verschil tussen twee banen bij jou in de buurt is vaak groter dan het verschil tussen binnen en buiten. Wie op vier verschillende locaties speelt, merkt dat aan het zand, niet aan het dak. Wat een baan kost en hoe hij wordt aangelegd, staat op onze pagina over wat een padelbaan kost.
Grip en slijtage op een natte baan
Nu de schoen. Op een natte buitenbaan gebeurt er iets dat veel spelers verkeerd uitleggen: het voelt alsof je meer grip hebt, terwijl je zool juist harder slijt.
De verklaring zit in het waterlaagje. Nat zand plakt aan je zool in plaats van eronder weg te rollen, waardoor je minder glijdt en dus abrupter remt. Elke keer dat je abrupt remt in plaats van uitglijdt, schuurt er rubber af. Bovendien werkt nat zand als schuurpapier, want de korrels zitten dan tegen het rubber aangedrukt in plaats van eronder door te rollen. Een zool die binnen een jaar meegaat, kan buiten in een nat najaar in acht maanden op zijn.
Een gladdere zool slijt buiten het snelst. Zolen met een fijn profiel en weinig diepte, precies de zolen die binnen prettig soepel aanvoelen, hebben buiten het minst materiaal te verliezen voordat ze glad zijn. Speel je vooral buiten, kies dan een schoen met een dieper profiel en een harder rubber. Wat harder rubber betekent en hoe je dat herkent, staat op onze pagina over de zool van een padelschoen.
Binnen slijt je zool trager maar wordt hij eerder glad. In een droge hal blijft er een fijne stoflaag op het rubber liggen. Dat polijst de noppen in plaats van ze af te schuren. Het gevolg is een zool die er nog dik uitziet maar toch minder pakt. Even afvegen met een vochtige doek helpt daar meer tegen dan de meeste spelers verwachten.
Wat je wel merkt op een natte buitenbaan. De baan zelf wordt glad, niet je schoen. Kunstgras met nat zand geeft minder houvast op het moment dat je gewicht al zijwaarts onderweg is. Dat is precies het moment waarop het misgaat. In een overzichtsstudie naar padelblessures zijn knie en enkel de meest getroffen plekken van het onderlichaam, met bandletsel als vaakste vorm, en VeiligheidNL noemt verzwikkingen al jaren de meest voorkomende racketsportblessure. Speel op een natte baan een halve stap conservatiever en accepteer dat je een paar ballen laat lopen. Meer daarover bij padelblessures.
Kou, warmte en de hardheid van rubber
Kou doet iets met je schoen dat je pas merkt als je erop let. Rubber en schuim worden harder naarmate het kouder wordt, en op een Nederlandse buitenbaan in januari is dat een reëel verschil.
Een labtest van RunRepeat legde schoenen twintig minuten in de vrieskou en mat daarna de hardheid opnieuw. De EVA-schuimen werden veertig tot honderdvijftig procent harder. Bij één model liep de hardheid op van 18,0 naar 26,8 op de gebruikte schaal, een toename van bijna negenenveertig procent. De buigstijfheid nam bij EVA met veertig tot bijna honderd procent toe. Modernere schuimen hielden zich beter: een schuim op basis van PEBA werd achtentwintig procent stijver en TPU bleef rond de tien procent hangen. Die test is gedaan op hardloopschoenen, maar het is hetzelfde materiaal dat in de tussenzool van je padelschoen zit.
Wat merk je daarvan op de baan? Twee dingen. Je schoen voelt de eerste twintig minuten houterig en dempt merkbaar minder, en je zool pakt minder goed omdat hard rubber zich slechter om de zandkorrels vormt. Beide verdwijnen zodra de schoen op temperatuur is, en dat is een van de betere argumenten om in de winter serieus in te spelen in plaats van meteen te beginnen.
Aan de andere kant van de schaal gebeurt het omgekeerde. Op een warme zomerdag wordt het rubber zachter en plakkeriger. Je grip neemt toe en je slijtage ook. Op een hete buitenbaan slijt een zachte zool zichtbaar sneller dan dezelfde zool binnen.
Praktisch: laat je schoenen in de winter niet in de auto of in een koude schuur liggen. Een schoen die op kamertemperatuur begint, is bij je eerste bal al bruikbaar. En laat ze na een natte partij nooit op de verwarming drogen, want hitte maakt lijmverbindingen en schuim juist kapot. Kamertemperatuur en een propje krantenpapier doen het werk.
Zand, vuil en de regels van de hal
Het praktische verschil tussen binnen en buiten spelen zit voor de meeste clubspelers niet in de zool maar in wat er aan blijft plakken.
Kom je van buiten met blad, mos en aarde in je profiel de hal binnen, dan laat je dat op de mat achter. Dat is niet alleen onbeleefd, het is ook slecht voor de baan: organisch materiaal in kunstgras houdt vocht vast en is de eerste stap naar algen en een gladde mat. Daarom vragen veel Nederlandse hallen expliciet om schone schoenen die niet buiten gedragen zijn. Sommige clubs zetten er een borstel bij de ingang neer, andere controleren.
Andersom werkt het ook. Speel je binnen en loop je daarna op je padelschoenen naar de auto over een parkeerplaats, dan neem je grind en asfaltstof mee terug de hal in. Op asfalt slijt een omni- of visgraatprofiel bovendien in een paar honderd meter meer dan in een hele partij.
De eenvoudige oplossing. Trek je padelschoenen aan bij de baan en uit bij de baan. Een paar schoenen in je padeltas en klaar. Dat is de hele truc, en het is meteen de reden dat een tweede paar bij fanatieke spelers vanzelf ontstaat.
Zand uit je profiel halen. Klop je schoenen na het spelen tegen elkaar. Zand dat in het profiel blijft zitten schuurt het rubber van binnenuit weg en neem je bovendien mee je huis in. Zijn ze modderig, borstel ze dan af met lauw water. Niet in de wasmachine, want warmte en trommelbeweging maken lijmverbindingen los.
Twee paar afwisselen loont. Niet vanwege binnen en buiten, maar omdat schuim ongeveer een dag nodig heeft om terug te veren. Speel je drie keer per week op één paar, dan speel je de tweede en derde keer op ingezakte demping. Twee paar afwisselen verlengt de levensduur van allebei en voelt merkbaar beter.
Waar speel je, welke zool
Alles bij elkaar levert dat een korte keuzetabel op. Zoek de rij die bij jou past en je bent klaar.
| Waar speel je | Hoe vaak | Welke zool | Aantal paar |
|---|---|---|---|
| Alleen binnen | Een keer per week | Fijn profiel of allround, mag zachter rubber | Eén |
| Alleen binnen | Twee keer per week of meer | Allround profiel | Twee, om en om |
| Alleen buiten | Een keer per week | Dieper profiel, harder rubber | Eén |
| Alleen buiten | Twee keer per week of meer | Dieper profiel, harder rubber | Twee, om en om |
| Binnen en buiten door elkaar | Een keer per week | Allround profiel | Eén, en schoonhouden |
| Binnen en buiten door elkaar | Twee keer per week of meer | Allround profiel | Twee: een schone hal-set en een buitenset |
| Op beton of gietvloer | Wisselend | Vlakker profiel met veel rubbercontact | Apart paar, want dit slijt anders |
De rij die de meeste lezers aangaat is de vijfde. Speel je een keer per week op wisselende locaties, dan is één allround paar genoeg en is schoonhouden belangrijker dan wat je koopt. Alle andere rijen zijn variaties op dat thema.
Waarom staat er bij beton en gietvloer een apart paar? Omdat je daar geen zand hebt om doorheen te steken. Een diep profiel heeft dan minder rubber in contact met de vloer, waardoor je zowel minder grip als meer slijtage krijgt. Speel je vaak op zo'n baan, dan is een schoen met een vlakker profiel logischer. Dat is de enige situatie in Nederland waarin de vraag binnen of buiten echt tot een andere schoen leidt.
Kan een tennisschoen of zaalschoen ook
Dan de vraag die er altijd achteraan komt: kan het ook met schoenen die je al hebt. De algemene vergelijking tussen schoentypen staat bij padelschoenen voor heren, dus die herhalen wij hier niet. In het kort: een gravel-tennisschoen kan prima, een hardcourtschoen en een zaalschoen niet, en een hardloopschoen is ronduit onverstandig. Hieronder kijken wij er alleen naar vanuit de vraag waar je speelt.
| Schoen die je al hebt | Binnen op kunstgras | Buiten op kunstgras |
|---|---|---|
| Gravel-tennisschoen | Ja, werkt goed | Ja, en buiten zelfs iets beter |
| Hardcourt-tennisschoen | Kan een keer, weinig houvast | Liever niet, zeker niet bij nat weer |
| Indoor zaalschoen | Nee | Nee |
| Hardloopschoen | Nee | Nee |
De gravel-tennisschoen is de enige echte vervanger. Het visgraatprofiel is voor hetzelfde ontworpen als wat een padelbaan van je vraagt: door een losse laag heen grip zoeken en gecontroleerd kunnen doorglijden. Buiten werkt hij zelfs iets beter dan binnen, omdat het diepere profiel meer nat zand kan verdringen. PadelShop komt tot dezelfde conclusie en noemt de grip niet ideaal maar bruikbaar.
De indoor zaalschoen is het klassieke misverstand van deze pagina. Mensen denken: ik speel binnen, dus ik pak een indoorschoen. Maar een zaalschoen is gemaakt voor grip op glad gelakt hout, met een zacht en vlak rubber dat zich aan een gladde vloer vastzuigt. Op ingestrooid kunstgras heeft dat vlakke rubber niets om zich aan vast te houden: het glijdt over de zandlaag heen. Bovendien slijt het zachte rubber op zand razendsnel. Binnen padellen op een zaalschoen is dus geen goed idee, hoe binnen de hal ook is.
De hardloopschoen is de enige waar wij echt streng over zijn, en dat heeft niets met de zool te maken. Een hardloopschoen tilt je hiel op om de klap van het landen te dempen, en heeft nauwelijks zijwaartse steun omdat je bij hardlopen niet zijwaarts beweegt. Zet je die combinatie op een padelbaan, dan sta je hoger, kantelt je enkel eerder over de rand van de zool en houdt niets je voet tegen. Dat is de kortste route naar een verzwikking, en die staat bovenaan in elke blessurestatistiek van de sport.
Speel je een paar keer per jaar mee met collega's, gebruik dan je gravelschoen. Ga je wekelijks spelen, koop dan een padelschoen. Dat is de goedkoopste blessurepreventie die er bestaat, en welke modellen er zijn staat bij veertien padelschoenen naast elkaar.
De zoekpagina's hieronder zetten het aanbod naast elkaar. Dat zijn affiliatelinks: koop je er iets, dan ontvangen wij mogelijk een kleine vergoeding van de winkel en betaal jij niets extra. Hoe dat werkt, leggen wij uit in onze affiliate disclosure.
Veelgestelde vragen
Verder lezen
Weet je waar je speelt en wat je nodig hebt, dan gaan deze pagina's over de rest.
Modellen en zolen: veertien padelschoenen naast elkaar zet het hele veld op een rij, en de zool van een padelschoen legt uit welk profiel wat doet.
Maat en pasvorm: padelschoenen voor heren, padelschoenen voor dames en padelschoenen voor brede voeten gaan over meten en passen.
Per model: de Head Sprint Pro en de Mizuno padelschoenen.
De baan zelf: wat een padelbaan kost legt uit hoe een padelbaan wordt aangelegd en wat de ondergrond kost. Welke padelballen bij welk seizoen hoort, staat op een eigen pagina.
De rest van je uitrusting: begin bij de uitrusting voor beginners, kijk naar padelkleding en een padeltas, of doe de keuzehulp voor je racket. Ben je net begonnen, lees dan beginnen met padel.
Gezond blijven spelen: padelblessures legt uit welke klachten in padel het meest voorkomen en wat je eraan doet.
Wie wij zijn: lees over ons, bekijk onze affiliate disclosure en onze privacyverklaring.